
هفت تیر ۷tir.com : بنا بر يک تحقيق علمي، ميزان باکتريها و ميکروبهاي موجود روي دکمههاي کامپيوتر، بيشتر از مقدار متوسط اين موجودات بر سنگ سرويسهاي بهداشتي است.
در پي تقاضاي مجله «ويچ کامپيوتر»، يک بيولوژيست به وسيله ميکروسکوپهاي الکترونيکي، کيبوردهاي يک شرکت عمده را مورد آزمايش قرار داده و نتايج شگفتآور آن را در اختيار اين مجله قرار داده است.
در اين بررسي، پنج کيبورد مورد آزمايش شده از ميان کيبوردهاي يک شرکت صاحب نام انگليسي، ۱۵۰ برابر ميزان قابل قبول موجودات مضر براي سلامتي انسان در محيط کار را نشان داده و حاكي از آن است كه وجود موجودات ميکروسوپي مضر بر بقيه کيبوردها، پنج برابر سنگ توالتهاست.
بر پايه تحقيقات انجام شده، اصليترين علت وجود ميکروبها و باکتريها، تميز نكردن کيبوردها از يك سو و تماس هميشگي دکمهها با انگشتان آلوده کاربران، از سوي ديگر است.
در اين زمينه، بيولوژيستها و مسئولان بهداشتي، دو عامل اصلي را در انتقال و رشد ميکروبها و باکتريها روي کيبوردها ذکر ميکنند:
يکي از عوامل اصلي، انتقال ميکروبها و باکتريهاي انگشتان آلوده کاربران است. در حالت عادي، افراد در مدت يک ساعت، بارها دست خود را به دهان و بيني ميبرند و ميکروبهاي موجود در اين نواحي را با زدن کيبورد به دکمههاي آن منتقل ميکنند. از سوي ديگر، افراد پس از بيرون آمدن از توالت با دستهاي آلوده، ميکروبهاي موجود بر دستها را به کيبورد منتقل ميکنند؛ اين موضوع بيشتر درباره افرادي صادق است که پس از بيرون آمدن از توالت، دستهاي خود را نميشويند.
دومين عامل رشد ميکروبها روي کيبوردها، تغذيه به هنگام کار كردن است، چرا که ريزههاي غذايي که روي دکمهها و شيارهاي کيبورد و اطراف آن به جاي ميماند، لانه مساعدي براي توليد و تکثير آنهاست.
يکي از بيولوژيستهاي فرانسوي در اين باره ميگويد: تغذيه به هنگام کار با کيبورد و با دستهاي نشسته، مثل اين است که فرد در توالت غذاي خود را صرف کند و حتي بدتر.
در يک نظرسنجي در همين زمينه، بيش از ۱۰ درصد کاربران کامپيوتر، هرگز کيبورد خود را تميز نميکنند و ۲۰ درصد هم هرگز به فکر نظافت موس کامپيوتر خود نيستند.
توصيه مسئولان بهداشتي به عنوان پيشگيري از ابتلا به ميکروبهاي کيبوردي، شستن دستها با صابون پس از کار کردن با اين وسيله و پيش از غذا و پرهيز از خوردن در هنگام كار و نظافت کيبوردها در فواصل کوتاه با اسپريهاي مخصوص است .
.
دنیای دیجیتال ، لوازم خانگی ، قیمت ها و کیفیت ها در تالار هفت تیر
.






















شايد هيچ حيواني به اندازه گرگ بدنام نباشد و شايد دليل اصلي اين بدنامي، داستان ها و افسانه هايي باشد که به خصوص از کشورهاي روسيه و امريکا سرچشمه گرفته است. اما زيست شناسان اين کشورها پس از مطالعاتشان در دهه هاي اخير بر روي اين گونه، متذکر شده اند که گرگ بي جهت خطرناک قلمداد شده است و از نظر اکولوژيک، نقش بسيار مهمي دارد. گزارش هاي حمله گرگ به دام هاي اهلي همگي در مناطقي بوده اند که حيوانات وحشي آن مناطق نابود شده اند. البته بايد گفت در چند سال گذشته، گزارش هاي پراکنده يي هم از حمله گرگ به انسان وجود دارد اما علت آن را مي توان تغيير بسيار زياد زيستگاه هاي گرگ به دست انسان ها و کم شدن شديد تعداد طعمه هاي آن بر اثر شکار بي رويه و تخريب مراتع دانست. گرگ که بزرگ ترين گونه از خانواده سگ سانان است معمولاً در بين صخره ها، سوراخ حيواناتي مانند روباه و ريشه درختان، دو يا چند لانه مي سازند که در مواقع احساس خطر بچه ها را از يک لانه به لانه ديگر منتقل مي کنند. پراکنش جهاني اين گوشت خوار به قاره هاي امريکا، اروپا و آسيا محدود شده و در اکثر مناطق کشور ما زندگي مي کنند.
اين گوشت خوار در اکثر زيستگاه هاي کشور و حتي داخل شهرها مشاهده مي شود، اما غالباً در مناطق بسيار خشک بياباني و جنگل هاي انبوه (به جز منطقه جنگلي پارک ملي گلستان) يافت نمي شود. در خارج از ايران نيز، در قاره هاي آفريقا، امريکا و آسيا نيز زندگي مي کند. اين جانور شب گرد که عموماً اوايل غروب و صبح زود فعاليت بيشتري دارد، در فصل جفت گيري، زمان تهيه غذا براي بچه ها و مواقع مريضي، روزها نيز مشاهده مي شود. در مواقع روز عموماً مي خوابد و در خواب هم نسبت به بو و صدا بسيار حساس است. به طوري که با نزديک شدن انسان يا حيوان، از خواب مي جهد. معمولاً به تنهايي زندگي مي کند و فقط در زمان جفت گيري و نگهداري از بچه ها زندگي مشترک دارد.رژيم غذايي روباه هاي معمولي بستگي به موادي دارد که در دسترس اش قرار مي گيرد اما معمولاً از پستانداران کوچک نظير موش و خرگوش، پرندگان و جوجه آنها، حشرات و ساير بي مهرگان تغذيه مي کند. در شکار کردن بسيار زيرک، حساس و محتاط عمل مي کند. شهرتش نيز به خاطر زيرکي در شکار است. عموماً طعمه خود را با تعقيب رد آن (به خصوص در برف) شکار مي کند. البته همانند بقيه سگ سانان موجود در ايران، روباه معمولي نيز گاهي از غذاهاي گياهي به عنوان مکمل تغذيه مي کند تا جايي که در بعضي از مناطق (مانند دشت ترکمن صحرا) در تابستان ها در کنار مزارع هندوانه ساکن مي شوند و از هندوانه به عنوان غذاي اصلي استفاده مي کنند. در جنوب کشور، در مواقعي که تعداد جوندگان بسيار کم باشد، ماهي و خرما غذاي اصلي روباه ها را تشکيل مي دهد.




آخرين مطالب مورد بحث